„— Posłuchaj kto znalazł złotą żyłę, najczęściej uważa, że to początek jego fortuny, i rządzi się jak milioner. Tu w Custer City albo w innej dziurze, gdzie wszystko jest najgorsze i najdroższe, sypią garściami złota nie zważając na jutro. Aż kieszeń i woreczek okażą się puste. Widziałem takich. Odeszli stąd tak samo biedni, jak wówczas, kiedy przyszli. A przecież sporo znaleźli. Wszystko przepili, przejedli i przegrali w karty! Złota żyła się wyczerpała, a następnej już nie odkryli.
— Pan też pije — wtrącił Abel.
—Ha, za kołnierz nie wylewam, ale trzymam swą miarę, a do stolika z kartami nigdy nie zasiadam i wam radzę to samo. Szukajcie w ziemi i siedźcie cicho. Nie chwalcie się zbytnio. Sporo tu takich, którzy tylko czekają, aby się obłowić cudzym kosztem i cudzą krzywdą. Jak niczego nie znajdziecie, weźcie się za kowalstwo. Jeśli się obłowicie, kupcie farmę w lepszych stronach. I jeszcze jedna rada nie kopcie w jednym miejscu. Próbujcie w kilku i uważajcie, czy w piachu złota przybywa, czy ubywa. Tylko w ten sposób można trafić do „złotej dziury", gdzie żółty metal wyłamuje się po prostu kilofem lub wydłubuje myśliwskim nożem. Poznaczcie sobie teren, który chcecie zbadać. Nie za mały i nie za duży. To ciężka robota, ale daje lepsze wyniki niż chaotyczne szukanie na los szczęścia.“(5)